Переводчик Translate.kg

кула

Кыргыз тилинин орфографиялык сөздүгү (Карасаев) (ky-ky)
кула (сын а.)
кула жээрде
кула кер

КУЛА

Энциклопедия - Аалам-Манастын музыкасы (ky-ky)
КУЛА — Кутубийдин байгеге чапкан күлүгү. Алмамбеттин келишине арнап өткөрүлгөн тойдогу ат чабышта марага он бешинчи болуп келет (Сагымбай Орозбаков, 2. 341).

кула

Кыргыз тилинин түшүндүрмө сөздүгү (1969-ж.),(ky-ky)
I сын. Саргыч бозомук түс (жылкынын түсү жөнүндө). Түлкүбектин мингени кула жорго (Жантөшев). Кула байтал. Кула бээ.
КУЛА II этиш. 1. Эңкейишке, төмөнгө карай жыгылуу, тоголонуу, учуп түшүү. Эгер мындан куласа, сөзсүз өлөт (Байтемиров). Кулайсыңар, түшкүлө!деди мугалим аларга (Сыдыкбеков). Тоодон таш кулады.
  1. 2.                  Ажыроо, түшүү. Падыша тактан кулады.
  2. 3.                  Өтпөй калуу, оңунан чыкпай калуу. Экзаменден кулады.

кула

Киргизско-Русский словарь Юдахина (ky-ru)
кула I
1. саврасый;
Сапарбайдын сан жылкысы көрүнбөй, Кулансарыктын кула байталы көрүнөт погов. бесчисленные табуны Сапарбая не видны, а (единственная) саврасая кобыла Кулансарыка видна;
кула жээрде
1) тёмно-саврасый;
2) перен. раскрасневшийся;
кула жээрде болуп отурат (о подвыпившем человеке) он сидит раскрасневшись;
ак кула
1) буланый;
2) Аккула Аккула (кличка коня богатыря Манаса);
айбандан артык Аккула - тартуу кылып берейин фольк. лучшее из животных Аккула - (его) я поднесу (в дар);
3) ист. то же, что кепсен;
"ак кула" деп, кепсенди арбын берген, мол кылып стих. он много давал с тока духовенству, называя это "ак кула";
2. (обычно с притяж. аффиксом 3 л.)
куласы перен. лучший из его коней;
таш кула выносливая и неприхотливая рабочая лошадь.
кула- II
1. свалиться, рухнуть;
жардан кулады он свалился с обрыва;
дубал кулап калды стена рухнула;
аттан кулап калды он свалился с лошади;
коноктор аттан кулап-кулап түштү гости быстро слезли с коней;
2. перен. провалиться (на экзамене);
оозунан кулады он попался на слове, он сказал и выдал себя (букв. он от рта своего упал);
оозунан кулаган турбайт, бутунан кулаган турат погов. кто в слове побеждён, тот не встанет, а кто с ног свалился, тот встанет.

кула

Кыргызча-Түркчө сөздүк (Абдыгулова) (ky-tr)
düş, yıkıl.
кулан кулачтат кулак куланчы кулакташ- кулактоо кула кула- кулаалы кулагдар кулак кулак кулак кулак кулакта- кулактан кулактандыр- кулактандыруу кулактандыруу кулактат- кулакташ кулактуу кулактык кулакчын кулакчындуу кулакчынсыз кулама куламалуу кулан кулан- кулант- куланча куланчы куланыш кулат- кулатуу кулатыл- кулатыш кулач кулача кулачта- кулачтат- кулачтатуу кулачтатыш кулачтоо кулачтуу кулакчын кулак кулак инфекциясы кулаккап кулактандыруу кулактын сыртынан кетирүү кула- кулагы чалып кал- кулак кулак түргүч кулак түргүчтүк кулак тундур- кулактандыруу кулактандыруу ил- кулат- кулатуу кулачтоо кулачтуу кулачта кулат кулач кулан кулакчын кулактат кулактоо кулактуу кулактандыр кулактандыруу кулакта кула кулагдар кулак кулаалы кулакдар обону кулактык кулацкий кулачество кулачки кулачковый кулачный кулак кулачок кулачтат- кулакчын кулачтоо кулачтуу кулала- кулама кулача кула кулаалы кулагдар кулай кулакдар кулакта- кулактандыр- кулактандыруу кулактар кулактат- кулачта- кулакташ кулактуу кулактык кулан кулант- куланыш кулат- кулаттыр- кулатуу кулатыл- кулач кулак кулактуу кулакчын кулач кулачта кула кулак кулатуу